تفاوت شیطنت کودکی و اختلال بیشفعالی
یک متخصص اعصاب در بررسی تفاوتهای میان شیطنت طبیعی و اختلال بیشفعالی به والدین هشدار داد که ترس غیرضروری از دارو میتواند آینده کودک را به خطر بیندازد.
تعریف اختلال بیشفعالی
مینا سفیدفرد، روانپزشک، بیان کرد که تصور رایج والدین مبنی بر اینکه بیشفعالی تنها به معنای رفتارهای شلوغ و بیقراری است، اشتباه است. این اختلال میتواند سه چهره مختلف داشته باشد:
- پرتحرک و عجول بودن
- آرام بودن اما با نقص تمرکز
- ترکیبی از هر دو مشکل
نشانههای اختلال بیشفعالی
این متخصص اعصاب نشانههایی را ذکر کرد که والدین باید به آنها توجه کنند. از جمله:
- بند نکردن در کلاس درس و عدم توانایی در انتظار نوبت
- گم کردن مداوم وسایل شخصی مانند مداد و کاپشن
- عدم شنیدن صحبتهای اطرافیان و نیاز به یادآوری مکرر برای تمرکز بر روی تکالیف
سفیدفرد همچنین تاکید کرد که این رفتارها باید حداقل برای ۶ ماه تداوم داشته باشند و در دو محیط مختلف (خانه و مدرسه) دیده شوند تا تشخیص مبنی بر اختلال بیشفعالی داده شود.
اهمیت درمان
خط اول درمان اختلال بیشفعالی، دارو است. سفیدفرد با رد شایعاتی مبنی بر اعتیادآور بودن این داروها، توضیح داد که در مغز این کودکان کمبود مادهای به نام دوپامین وجود دارد و داروها فقط این کمبود را جبران میکنند. این داروها به گونهای طراحی شدهاند که اعتیادآور نیستند و نیاز به مصرف دائمی ندارند.
عواقب عدم درمان
به گفته این روانپزشک، درمان نشدن اختلال میتواند منجر به کاهش عزتنفس و طردشدگی کودکان شود. همچنین، تحقیقات نشان داده است که احتمال ابتلا به افسردگی، اختلالات شخصیت و گرایش به مصرف مواد مخدر در بزرگسالی برای کودکانی که در کودکی درمان نشدهاند، بسیار بیشتر است.
